شعر امام حسین (ع)
قرآن و اهلِ بیت هست مثلِ دو بالِ پرواز
برای دوستِ این دو درِ بهشت شود باز
سِبطِ پیامبر، حسین از اهلِ بیت، پنجمین
فرزندِ زهرا، علی مایهی فخرِ زمین
باشَد همون راهِ راست عشق به مولا حسین
نوکریِ حسین است سَروریِ عالمِـْین
هر چه جوان در، بهشت سرورشان، زین سخن
که هست از پیامبر باشد حسین و حَسَن
حسین باشد زِ من من نیز از، حسینَم
زنده شده دینِ من از خونِ نورِ عینَم
نوشته بر عرشِ حق حسین، نورِ هدایت
او کشتیِ نجات و سرچشمهی سعادت
داده همه هستیَش حسین، به راه خدا
خدا دهد به حسین مُلکِ تمامِ دنیا
به لطفِ حضرتِ حق حسین، در قلبِ ماست
به راستی برترین نعمتِ ایزد به ماست
آه و فَغان، آنکه بود زینتِ دوشِ نبی
تشنه لب و سَرجدا زِ جورِ قومِ دَنی
از همه عالم سَر است او به خدا داده سَر
سلامِ ما به اوکه از همه هست بهتر
منبع: وبلاگ قرآن مبین