قرآن و اهلِ بیت هست   مثلِ دو بالِ پرواز

برای دوستِ این دو  درِ بهشت شود باز

سِبطِ پیامبر، حسن   از اهلِ بیت چهارُم

فرزندِ زهرا، علی    باشَد امامِ دوم

باشَد همون راهِ راست    اطاعت از امامان

محبّتِ اهلِ بیت    راهِ نجاتِ انسان        
در کودکی بوده او    زینتِ دوشِ نبی

زیبا چون پیامبر     شُجاع، همچون علی       
 هر چه جوان در، بهشت  سرورشان، زین سخن

که هست از پیامبر    باشد حسین و حَسَن

 

شد لقبش مجتبی    او که خدا برگُزید

کریمتَرَ از او دِگَر    هرگز، هیچ کس ندید

نورِ خدایی بُوَد     نورِ جَبینِ حسن

با این، دریایِ نور    کرده زمین را روشَن

آن شیرِ حق، به یقین    صُلحش بُوَد چون جهاد

به حکم حق، آن عزیز    همیشه گردن، نَهاد

با زهر شد او شهید   آن همدمِ غریبان

پیکرِ اَطهرِ او      کردند تیر باران

از کَرَمش همیشه   سیراب گشته عالَم

سلامِ ما به حَسن    پورِ نبیِّ خاتَم

منبع: وبلاگ قرآن مبین